به گزارش لقمه، دکتر سعیده میری افزود: مکیدن و جویدن یکی از روشهایی است که نوزادان و کودکان کوچک بوسیله آن می توانند محیط اطراف خود را لمس کنند.

وی افزود: این مکیدن انگشت و پستانک در سنین بین 2 تا 2.5 سالگی امری طبیعی است ولی استمرار آن در سنین بالاتر می تواند بحث روانشناختی کودک را در پی داشته باشد و کودک در این زمان نیاز به روانشناسی دارد.

میری تصریح کرد: مکیدن انگشت برای کودکان بیشتر در مواقعی پیش می‌آید که بیکار هستند و در این موقع با سرگرم کردن کودکان مانند اسباب بازی یا خوراکی سالم و تایید شده می‌توان حواسش را پرت کرد و مانع از مکیدن انگشت او شد.

به گفته وی، اگر مکیدن انگشت در سنین بالا مخصوصا در سالهای قبل از مدرسه رفتن مشاهده شود می توان گفت که کودک دچار نوعی اختلال شده است و باید این مسئله را جدی گرفت و به پزشک متخصص مراجعه کرد.

میری در ادامه خاطرنشان کرد: بعضی از مواقع والدین با دیدن این حرکت از سوی کودک خود با او دعوا و بدرفتاری می کنند که این از نظر علمی پذیرفته نیست و مکیدن انگشت یکی از اعمال سازش اولیه است که کودک بوسیله آن خود را خوشحال می کند که این عادت یک احساس امنیت به کودک می‌بخشد که او به آن احتیاج دارد.

میری در پایان اظهار داشت: بهترین شیوه در این گونه مواقع این است که کودک را به طور مستقیم به سمت اصلاح رفتار نامطلوب فوق هدایت کرده و با او مثبت برخورد کنیم و به هیچ عنوان او را تنبیه نکنیم.

بازگشت به صفحه نخست