«شام ایرانی» بیژنگ بیرنگ به شدت به برنامه ماهواره ای «بفرمایید شام» شباهت دارد. نریشن گویی بیژن بیرنگ، فضاهایی که مهمانان منوی غذا را می بینند و می خوانند، آیتم میانی هر بخش از برنامه که آرم برنامه را در بر دارد، روند بخش بندی برنامه، نحوه فیلم برداری، نظر مهمانان در مورد منزل میزبان و حتی مدل صحبت کردن میهمانان از یکدیگر و به طور کلی تمام بخشهای موجود در برنامه بدون کم و کاستی به شدت به برنامه «بفرمایید شام» شبکه ماهواره ای «من و تو» شباهت دارد!

این تقلید واژه به واژه را میتوان افت کیفیت کاری بیرنگ دانست؛ گویا بیرنگ با از دست دادن همکار همیشگی اش، زنده یاد مسعود رسام خلاقیت را هم از کف داده. این برای کسی که با ابتکارهای دهه هفتادی اش در ذهنها است، نوعی پسرفت و باز گشت به عقب می باشد. این همه تقلید برای هنرمندی که خود سالها مبتکر برنامه های جالب و دیدنی تلویزیونی بوده است برای چیست و از کجا می آید؟ گویا بیرنگ به برنامه «بفرمایید شام» شبکه ماهواره ای «من و تو» علاقه زیادی داشته که این چنین بی محابا به تقلید روی آورده است.

«شام ایرانی» تنها یک تفاوت با نمونه ماهواره ای آن دارد و آن هم حضور هنرمندان سینما به عنوان میهمان می باشد. در اینجا هنرمندان ایرانی میزبان و مهمان هستند که این خود عاملی شده در بداهه گویی ها و بازی این هنرمندان در برابر دوربین که برنامه را تا حدودی را برای مخاطب جذاب کرده است به خصوص انتخاب رامبد جوان با شیطنتهای خاص خودش!

در «شام ایرانی» هر سه مهمان با هم به منزل میزبان می‌روند نه تک تک. نحوه امتیاز دادن هم متفاوت کار شده است. برای این بخش سه قلک طراحی شده است که هر مهمان با در دست داشتن یک قلک و 10 اسکناس 10 هزار تومانی (که بیان گر همان امتیاز 10 است و هر یک امتیاز با یک اسکناس 10 هزار تومانی برابر است) به امتیازدهی می‌پردازد. احتمالا در شب آخر با شکستن قلکها و جمع پولها (امتیازها) جایزه میزبان اهدا می شود.

نکته جالب در این برنامه این است که بیرنگ مخاطبان را با افشای شغل دوم هنرمندان غافلگیر می کند. درقسمت اول این مجموعه که علاوه بر رامبد جوان، مهدی پاکدل، سروش صحت و اشکان خطیبی در آن حاضرند، بیرنگ فاش می‌سازد اشکان خطیبی، رستورانی با نام نعناع را مدیریت می کند.

تیتراژ شروع و موسیقی علی بیرنگ جالب کار شده است. آهنگساز، ترانه سرا و خواننده تیتراژ پایانی این مجموعه برنامه شهرام شکوهی است. موسیقی تقریبا تمی اسپانیولی دارد که ای کاش با توجه به متن ترانه و اشاره ترانه سرا به سفره ایرانی ، موسیقی با تم اصیل ایرانی و سازهای سنتی متعلق به فرهنگ موسیقی ایران زمین انتخاب و کار می شد.