به گزارش لقمه، مصطفی فاطمی اظهار داشت: مطابق یک قاعده کلی هر ماده‌ای که باعث شود میزان قند در محیط دهان افزایش یابد می‌تواند موجب گسترش پوسیدگی دندان شود چرا که محیط دهان محیط مناسبی برای تبدیل قند به اسید توسط باکتری‌هاست.

این دندانپزشک گفت: از سوی دیگر می‌توان گفت هر ماده‌ای که باعث افزایش ترشح بزاق و عمل جویدن شود می‌تواند موجب بهبود و تسهیل خودشویی محیط دهان شود مخصوصاً در بیمارانی که از یک سمت دهان خود استفاده نمی‌کنند و آن ناحیه پر از جرم و پلاک است می‌تواند کاربرد مثبتی داشته باشد.

عضو هیئت علمی جهاد دانشگاهی تصریح کرد: آدامس با داشتن هر دو جنبه فوق می‌تواند همزمان آثار مثبت و منفی در داخل دهان اعمال کند اما برای جلوگیری از تأثیر سوء آن می‌توان از آدامس‌های بدون قند که آدامس‌هایی با قندهای غیر قابل تخریب هستند استفاده کرد؛ البته باید دقت داشت مصرف بی‌رویه آدامس می‌تواند موجب مشکلات گوارشی و از جمله اسهال در فرد شود.

فاطمی، مصرف متعادل آدامس‌های فاقد قند را به عنوان یک عامل کمک کننده تلقی کرد و گفت: باید دقت داشت اثر خوشبو کنندگی آدامس‌ها یا افزایش بزاق توسط آنها به هیچ عنوان نمی‌تواند جایگزین مسواک، خمیر دندان، نخ دندان و حفظ بهداشت دهان دندان شود.



بازگشت به صفحه نخست