به گزارش لقمه، انسان‌ها از نظر ظاهری تفاوت چندان زیادی با اجداد خود ندارند، مثلا می‌توان به بازوهای کوتاه‌تر یا موهای کمتر بدن در بین انسان‌های امروزی در مقایسه با اجدادشان اشاره کرد. اما همه محققین فرگشت بر سر این موضوع توافق دارند که تفاوت واقعی و آن‌چه ما را به موجودی اجتماعی و خلاق تبدیل کرده، مغز بزرگ ماست. محققینی که در این زمینه مطالعه می‌کنند هنوز به دنبال پاسخ این سوال می‌گردند که چه‌طور این اتفاق افتاده و چرا مغز ما از اجدادمان بزرگ‌تر است. چه شرایط،‌ تغییرات یا دستاوردهایی برای اجداد ما چنین امکانی را فراهم کرده که مغزشان در مقایسه با باهوش‌ترین گونه‌های جانوری مانند میمون‌ها، اورانگوتان‌ها و شامپانزه‌ها که جثه مشابهی دارند، تا دو برابر بزرگ‌تر شود؟
به گزارش پاپ‌ساینس، مطالعه‌ای که همین هفته منتشر شده، روی این فرضیه تاکید دارد که بیشتر از هر مولفه محیطی یا اجتماعی دیگری، انسان‌ها توانمندی‌های شناختی خود را مدیون اجداد آشپز خود هستند،‌ کسانی که غذای پخته را ابداع کردند و باعث شدند اجداد ما از خام‌خواری، به خوردن غذاهای پخته روی بیاورند.

اما چرا؟ غذای پخته چه ارتباطی با مغز می‌تواند داشته باشد؟ به گفته محققین، رژیم غذایی که در آن تنها غذاهای خام وجود داشته باشد، ‌نمی‌تواند تامین‌کننده رشد ماهیچه‌ها و مغز باشد. اندازه بدنی بزر‌گ‌تر و نیز مغز بزرگ‌تر داشتن، نیازمند مصرف انرژی بیشتری است. برای به دست آوردن این انرژی بیشتر، باید بیشتر هم غذا خورد، که به معنای صرف زمان بیشتر در هر روز برای خوردن خواهد بود.
از آن‌جایی که هیچ موجود نخستی نمی‌تواند روزانه بیشتر از 8 ساعت را صرف خوردن کند، اجداد ما مجبور بوده‌اند برای به دست آوردن انرژی بیشتر از طریق خوردن، روشی سریع‌تر پیدا کنند. نزدیک‌ترین مثالی که امروز هم می‎توان آن را بررسی کد، گوریل‌ها هستند که به طور متوسط، روزانه 8 ساعت را صرف خوردن می‌کنند و گاهی حتی این رقم به 9 ساعت در روز می‌رسد. در نتیجه، باور محققین این است که ابداع پختن، به اجداد ما کمک کرده بتوانند از طریق پخت مواد خوراکی، غذایی داشته باشند که خوردن و هضم کردن آن، ‌زمان کم‌تری می‌برد و از این طریق، ‌انرژی بیشتری به دست آورده‌اند که صرف رشد بدنی و نیز اندازه مغزی آن‌ها تا دو برابر شده است.


ب.خ