به گزارش لقمه، ژاله علی اصل درباره زیان گرسنگی و تشنگی اظهار داشت: افزایش حرارت در تب‌ها، صداع (سردرد)، کاهش قوا و ایجاد بیماری‌های صفراوی و سوداوی از عوارض گرسنگی و تشنگی است.

به گفته وی تحمل گرسنگی و تشنگی در بدن‌های یابس (خشک و لاغر) بیشتر است، کودکان و جوانان بیش از زنان تحمل گرسنگی و تشنگی را دارند. همچنین، بدن‌های سفید و مرطوب (چاق) تحمل کمی نسبت به گرسنگی و تشنگی دارند، زود تحلیل می‌روند به خصوص در هوای گرم و در حال کار و حرکت.

دستیار تخصصی طب سنتی ایران عنوان کرد: بهترین ظروف طبخ غذا چینی و آبگینه(پیرکس) و بعد از آن سفال لعاب دار و مس تازه قلع اندود شده است.

طبخ غذا در ظرف آهنی مقوی مثانه و اعضای تناسلی است و ظروف گلی اگر لعاب دار نباشند یک تا دو مرتبه می‌توان در آن‌ها غذا پخت، اگر دارای لعاب سالم باشند دفعات بیشتری قابل استفاده است.

علی اصل افزود: پخت غذا در ظرف سنگی دو تا پنج مرتبه اشکال ندارد، اما بیشتر از آن به دلیل نفوذ غذا در خلل و فرج آن و ایجاد تعفن (رشد میکروب ها)مضر است.

وی ادامه داد: در زمان طبخ و بعد از آن در ظرف نباید کاملاً محکم باشد، باید راهی برای خروج بخارات سمی وجود داشته باشد، به خصوص اگر غذا ماهی و سرخ کردنی‌ها باشد.

دستیار تخصصی طب سنتی ایران گفت: غذا باید خوب جویده شود، زیرا شروع هضم از دهان است و خوب جویدن باعث سرعت انهضام (هضم) در معده است.

در حالت گرسنگی و عطش زیاد به یک دفعه غذا و آب زیاد و سیر خورده نشود.علی‌اصل خاطرنشان کرد: بعد از ورزش سنگین و کارهای سنگین به یک دفعه غذا و آب زیاد و سیر نخوریم و به تدریج بخوریم به خصوص اگر غذا سنگین باشد.

بازگشت به صفحه نخست