به گزارش لقمه، به گفته این پژوهشگران مصرف رژیم‌های غذایی پرنمک، باعث افزایش نوعی از سلول‌های ایمنی می‌شود که با بیماری خودایمنی مرتبط ‌هستند.

بررسی این دانشمندان نشان داد موش‌هایی که به طور مهندسی ژنتیک شده بودند که به ام‌اس دچار شوند، هنگامی که رژیم غذایی پرنمک را می‌خوردند، نسبت به موش‌هایی که میزان دریافت نمکشان متعادل بود، وضعیت بسیار بدتری پیدا می‌کردند.

این یافته‌ها بیانگر آن است که نمک ممکن است در ایجاد بیماری‌های خودایمنی مانند ام‌اس و دیابت نوع یک در افراد مستعد از لحاظ ژنتیکی نقش داشته باشد که پیش از این شناخته شده نبود.

دکتر دیوید هافلر، استاد ایمنی ‌زیست‌شناسی در دانشگاه ییل در آمریکا و سرپرست این پژوهش می‌گوید: ایجاد این بیماری‌ها نه صرفاً به ژن‌های بد مربوط است و نه عوامل محیطی نامناسب. بلکه تعامل میان ژن‌ها و محیط است که فرد را دچار این بیماری‌ها می‌کند.

پیش از این، مصرف بیش از حد نمک در افزایش خطر دچارشدن به بیماری‌های قلبی و فشارخون بالا مقصر شناخته شده است.

اکنون این بررسی جدید نشان می‌دهد رژیم‌های غذایی پرنمک ممکن است در افزایش میزان بیماری خودایمنی نقش داشته باشند.

هافلر می‌گوید: البته نمک تنها عامل محیطی موثر در این بیماری‌های خودایمنی نیست. می‌دانیم که کمبود ویتامین D هم ممکن است در این مورد نقش داشته باشد. سیگارکشیدن هم یک عامل موثر است و بررسی ما نشان می‌دهد که نمک هم یک عامل خطرساز برای این بیماری‌هاست.

وی می افزاید: اکنون باید بررسی مشابهی در انسانها انجام شود. او از هم‌ اکنون مجوز برای آزمایش‌کردن آثار کاستن از دریافت نمک در رژیم غذایی بر افراد دچار ام‌اس را گرفته است تا معلوم شود آیا این کار علایم آنها را بهبود می‌دهد یا نه.

گر چه ممکن است سال‌ها طول بکشد تا این رابطه ثابت شود اما هافلر می‌گوید برای بیمارانی که از پیش در معرض خطر بیشتر بیماری خودایمنی هستند کاهش مصرف نمک غذایی ممکن است ایده خوبی باشد.

او می‌گوید: اگر من دچار ام‌اس بودم در کم کردن مصرف نمک و خوردن غذاهای فرآوری‌شده تردیدی نمی‌کردم. 


بازگشت به صفحه نخست