به گزارش لقمه، منصور امیدی، استاد دانشگاه تهران اظهار کرد: غفلت از جوانان روستایی برای به‌کارگیری آنان در بخش کشاورزی منجر به از دست رفتن ظرفیت‌های کشور در این بخش می‌شود. وقتی کشاورزی توان و موقعیت جذب نیروی کار را نداشته باشد جوانان روستایی روانه شهرها می‌شوند زیرا در شهرها با وجود کارخانه‌ها و صنایع مختلف، فرصت‌های شغلی بیشتری نسبت به روستا وجود دارد.

وی افزود: مهاجرت به شهرها و به تبع آن افزایش جمعیت، تقاضا برای ایجاد امکانات بیشتر را در شهرها فراهم می‌کند. این امکانات هزینه‌های سرسام‌آوری را به شهرها تحمیل می‌کند در حالی که سیستم تولید در شهرها به این مقدار نیروی انسانی نیاز ندارد؛ بنابراین آنها جذب کارهای واسطه‌ای، کاذب یا بعضا بزهکاری می‌شوند.

این کارشناس کشاورزی گفت: نمی‌توان جوانان روستایی را مجبور کرد حتما در روستاها بمانند زیرا هر انسانی حق دارد هر جایی را که تمایل دارد زندگی کند لذا باید از طریق ایجاد امکانات و بالا بردن درآمدهای کشاورزی، جوانان را به ماندن در روستاها ترغیب کرد.

امیدی با بیان این‌که باید برنامه‌ریزی و الگوی مشخصی در کشاورزی تدوین شود، گفت: کشاورزی مدرن امروزی دیگر در زمین‌های کوچک امکان‌پذیر نیست. یکپارچه‌سازی اراضی، الگوی کشت، تولید گلخانه‌ای و تولید در شرایط محیطی کنترل شده از روش‌های نوینی هستند که باید از این روش‌ها در کشور استفاده شود.

این کارشناس کشاورزی به فرآوری محصولات نیز اشاره و خاطرنشان کرد: شاید تولید محصول به تنهایی چندان صرفه اقتصادی نداشته باشد اما فرآوری محصولات سودآوری بسیاری به همراه خواهد داشت. امروزه صنایع تبدیلی از بسته‌بندی محصولات گرفته تا تبدیل آنها به انواع محصولات غذایی، بهداشتی، آرایشی، مصرفی و ... بازدهی کشاورزی را بالا برده است.

به گفته‌ وی کشور ما در تولید محصولات کشاورزی از علوم روز بی‌بهره است در صورتیکه استفاده از علوم روز به بالا رفتن بازدهی کشاورزی می‌انجامد که ما از آن غافل هستیم. هم‌اکنون در همه جای دنیا گیاهان تراریخته تولید می‌شوند یا این‌که با انتقال ژن از سمپاشی بی‌مورد خودداری می‌کنند اما در کشور ما این شیوه‌ها در تولید جایگاه چندانی ندارد.



بازگشت به صفحه نخست